W skrócie
Listy reklamacji w Studio RMA.net łączą kolumny o bardzo różnej zawartości: obok numeru RMA złożonego z trzech grup znaków stoi wąska kolumna Priorytet z czerwoną flagą i szeroka Nazwa artykułu. Szerokość kolumny decyduje o tym, czy pracownik odczyta wartość, po której rozpoznaje sprawę, czy zobaczy ją uciętą wielokropkiem albo schowaną za prawą krawędzią okna. Zmiana szerokości działa na widok tabeli i nie rusza danych zapisanych w dokumencie reklamacji. Sposób jej ustawienia, czyli przeciągnięcie krawędzi nagłówka, pochodzi z dokumentacji starszej wersji interfejsu, a zrzuty pokazują już tylko jego efekt.
Po co zmieniamy szerokość kolumny
Tabela reklamacji ma tyle miejsca, ile daje okno przeglądarki, a kolumn jest na niej kilkanaście. Szerokość każdej z nich rozdziela to miejsce między dane, które pracownik czyta w jednym rzucie oka. Ustawiamy ją tak, żeby w całości mieściła się wartość, po której rozpoznajemy sprawę: numer zgłoszenia, nazwa towaru albo nazwa kontrahenta. Reszta szerokości idzie na kolumny oglądane razem z tą pierwszą, na przykład termin rozpatrzenia i liczbę dni do terminu.
Dobór szerokości zależy od zadania, przy którym akurat siedzimy. Przy ustawianiu kolumn pytamy więc o cztery rzeczy:
- Numer sprawy - numer RMA ma 12 znaków szesnastkowych w trzech grupach i podajemy go klientowi wprost z listy.
- Nazwa towaru - pełna nazwa artykułu bywa dłuższa od kolumny i kończy się wtedy wielokropkiem.
- Nazwa kontrahenta - od czteroliterowego skrótu po nazwę serwisu z dwóch wyrazów, więc jedna szerokość nie pasuje do każdej listy.
- Kolumny czytane razem - po poszerzeniu jednej kolumny reszta potrzebnych danych ma się zmieścić przed prawą krawędzią okna.
Szerokość dotyczy wyłącznie widoku tabeli. W dokumencie reklamacji zostaje pełna wartość pola, więc po otwarciu sprawy przyciskiem Podgląd czytamy ją w całości. Zwężenie kolumny niczego nie kasuje i nie zmienia tego, na której liście stoi dokument. Gdy danej informacji w ogóle nie czytamy przy bieżącym zadaniu, zamiast zwężać kolumnę lepiej ukryć kolumnę w tabeli reklamacji.
Kolumny o bardzo różnej zawartości
Na liście Dokumenty reklamacji - nowe w starszym interfejsie widać, jak bardzo kolumny różnią się zawartością. Pierwsze dwie mieszczą tylko ikonę: mały znacznik i czerwoną flagę priorytetu. Dalej idą numery o stałej budowie, wąska kolumna Dni z kolorowym tłem oraz szerokie kolumny Nazwa artykułu i Kontrahent. Nagłówki Data przyjęcia i Termin rozpatrzenia łamią się przy tym na dwa wiersze, bo są dłuższe od wartości pod nimi.
Nazwa artykułu pokazuje problem wprost: wpis z konsolą do gier urywa się wielokropkiem, choć w sąsiedniej kolumnie zostaje puste miejsce. Kolumna Dni zajmuje kilkadziesiąt pikseli i tyle jej wystarcza, bo mieści liczbę oraz kolor tła. Zabranie kilku pikseli kolumnom z datami i oddanie ich nazwie towaru nie pogarsza więc odczytu terminów, a odsłania pełną nazwę artykułu. Taką zamianę robimy pod zadanie, które akurat wykonujemy, a nie raz na zawsze.
Nie każda kolumna reaguje na zwężenie tak samo. Poniżej zestawiamy kolumny widoczne na zrzutach z wersji demo i to, co dzieje się, gdy zabraknie im miejsca:
| Kolumna | Co się w niej mieści | Ile miejsca potrzebuje | Gdy jest za wąska |
|---|---|---|---|
| Numer RMA | Kod 12 znaków szesnastkowych w trzech grupach, np. 3FC7-4CA8-9AE0 | Stałe, takie samo w każdym wierszu | Numer urywa się w połowie grupy i nie da się go podyktować |
| Nr dokumentu | Numer w postaci RRRR-MM-NNNN, np. 2019-06-0005 | Mniej, niż zajmuje sam nagłówek | Nagłówek łamie się na dwa wiersze, wartość nadal widać |
| Dni | Liczbę dni do terminu rozpatrzenia na kolorowym tle | Kilkadziesiąt pikseli | Kolor tła zostaje, więc ostrzeżenie o terminie nie ginie |
| Status | Nazwę decyzji na kolorowym tle, np. Rzeczoznawca | Tyle, ile najdłuższa nazwa ze skorowidza | Naprawa i upust cenowy wyświetla się jako „Naprawa i upust ceno” |
| Nazwa artykułu | Pełną nazwę towaru z kartoteki asortymentu | Najwięcej na całej liście | Nazwa kończy się wielokropkiem |
| Kontrahent | Nazwę firmy, od skrótu po nazwę z dwóch wyrazów | Zmiennie, zależnie od danych firmy | Nazwa chowa się za prawą krawędzią okna |
Ucięta wartość i poziomy pasek przewijania
Gdy suma szerokości kolumn przekracza szerokość okna, tabela nie zwija się sama. Pod ostatnim wierszem pojawia się poziomy pasek przewijania, a prawa część tabeli czeka poza ekranem. Na liście Reklamacje zamknięte ostatnia kolumna jest przecięta w pionie i widać z niej tylko początek wpisu. Pracownik, który chce sprawdzić tę wartość, przewija tabelę w bok i traci z oczu numer sprawy z lewej strony.
Na tym samym zrzucie widać drugi skutek zbyt wąskiej kolumny. Status Naprawa i upust cenowy nie mieści się w swoim polu i kończy się na „Naprawa i upust ceno”. Ucięta forma bywa potem przepisywana jako nazwa statusu, choć w skorowidzu taki status nie istnieje - statusy i stany reklamacji nazywamy osobno i zawsze w pełnym brzmieniu. Poszerzenie kolumny Status o kilkanaście pikseli usuwa i pomyłkę, i zgadywanie.
Ten sam efekt dotyczy kartotek, nie tylko list reklamacji. W kartotece asortymentu nagłówek Czas gwarancji urywa się razem z nawiasem jednostki, a wartości kolumny Producent chowają się za krawędzią okna. Tabela ma tam zaledwie 39 pozycji i mieści się na jednej stronie, więc problem nie bierze się z liczby wierszy.
Problem bierze się z podziału szerokości. Kolumna Nazwa dostała miejsce na długie opisy towarów, a Czas gwarancji i Producent stoją na końcu i płacą za to uciętym tekstem. Przesunięcie granicy między tymi kolumnami mieści całą kartotekę w oknie, bez sięgania po pasek przewijania. To samo ustawienie przydaje się na listach reklamacji, gdzie kolumn jest jeszcze więcej.
Przeciągnięcie krawędzi nagłówka w dokumentacji
Skąd wiadomo, że kolumnę da się poszerzyć? Z dokumentacji starszej wersji interfejsu, która przy kolumnach tabeli wymienia zmianę szerokości przez przeciągnięcie krawędzi nagłówka. Zrzuty z wersji demo pokazują wyłącznie efekt takiego ustawienia: tabele mają na nich gotowy podział szerokości, nigdzie nie widać kursora rozciągającego kolumnę. Opis podajemy więc w takim zakresie, w jakim został zapisany, bez rozbudowywania go o dodatkowe kroki.
Zapisu jest tam niewiele. Trzy rzeczy powtarzamy za nim wprost:
- Przeciągnięcie krawędzi - granicę między nagłówkami przesuwa się myszą i tym ruchem zmienia szerokość kolumny.
- Efekt na ekranie - poszerzona kolumna odsłania całą wartość, a zwężona oddaje piksele sąsiadce.
- Granica opisu - źródło nie podaje nazwy polecenia ani okna, w którym miałaby się kryć konfiguracja szerokości.
Reszty nie obiecujemy. W źródłach nie ma dopasowania szerokości do zawartości podwójnym kliknięciem ani zapamiętywania ustawionych szerokości na następny dzień pracy. Ruch krawędzią nagłówka to zresztą czynność znana z arkusza kalkulacyjnego, a różnice między arkuszem a programem do reklamacji opisujemy przy pytaniu, czy do reklamacji wystarczy Excel. W tabeli programu doszedł do niej wiersz filtrowania, który zwęża się razem z kolumną.
Szerokość kolumny a wiersz filtrowania
Pod rzędem nagłówków każda lista ma wiersz filtrowania, a pole filtru jest dokładnie tak szerokie jak kolumna nad nim. Zwężenie kolumny zwęża więc pole, w którym wpisujemy warunek, i skraca widoczny fragment wpisanego tekstu. Przy kolumnach z datą w polu stoi jeszcze ikona kalendarza, która zabiera część tej szerokości. Kolumny, po których zawężamy listę najczęściej, zostawiamy z tego powodu szersze, niż wynikałoby z samych wartości.
Szerokość nie zmienia natomiast ani działania filtru, ani porządku wierszy. Filtrowanie listy reklamacji zawęża zbiór spraw, sortowanie reklamacji w tabeli ustawia ich kolejność, a szerokość decyduje tylko o tym, ile z każdej wartości widać. W jednej tabeli łączymy te trzy ruchy: najpierw zawężamy listę, potem układamy ją po kolumnie Dni, a na końcu poprawiamy szerokości pod odczyt. Kolor tła w komórce Status pozostaje przy tym czytelny nawet w wąskiej kolumnie, bo wypełnia całą jej powierzchnię.
Szerokość kolumn w nowej wersji interfejsu
Nowsza wersja programu, Reklamacje: Centrala, inaczej dzieli miejsce w tabeli. W rejestrze Wszystkie kod towaru i jego nazwa stoją razem w kolumnie Kod i nazwa artykułu, więc jedna granica mniej dzieli ekran. Pola filtru mają tam ikonę lupy, a stronicowanie przyciski 20, 30 i 50 wierszy z opisem strony i łączną liczbą rekordów. Mimo to ostatnia widoczna kolumna kończy się w pół słowa na prawej krawędzi okna.
Licznik pod tabelą pokazuje 59 wierszy na dwóch stronach, więc ta tabela jest szeroka, a nie długa. Nazwy kolumn podajemy tu za tą wersją interfejsu, bo starsza ma osobne kolumny Kod artykułu i Nazwa artykułu. Kto pracował wcześniej na starszym układzie, szuka więc dwóch kolumn zamiast jednej i inaczej rozkłada szerokości. Samo ustawienie działa w obu wersjach tak samo i w obu dotyczy widoku, a nie danych.
Czego zmiana szerokości nie daje
Szerokość kolumny odpowiada tylko na jedno pytanie: ile z wartości widać na ekranie. Poza tym niczego w tabeli nie przestawia, a źródła programu nie opisują niczego ponad sam ruch krawędzią nagłówka. Nie ma w nich zapamiętywania szerokości na następną sesję pracy, nazwanych układów tabeli ani polecenia rozciągającego kolumnę do najdłuższej wartości. Cztery rzeczy wyglądają tak samo przed zmianą szerokości i po niej:
- Treść pola - wartość zapisana w reklamacji zostaje pełna, także wtedy, gdy na liście widać jej połowę.
- Licznik rekordów - w dolnym pasku stoi ta sama liczba wierszy, bo szerokość nie zawęża listy.
- Miejsce kolumny w wierszu - sąsiedztwo ustawia osobne polecenie, opisane przy zmianie kolejności kolumn w tabeli.
- Zakres uprawnień - o dostępie do danych decydują role nadane przy wdrożeniu, nie ustawienia widoku.
Gdy jeden układ kolumn ma obowiązywać w całym dziale, traktujemy to jako element konfiguracji, a nie jako polecenie z menu tabeli. Taką potrzebę spisujemy w analizie przed wdrożeniem, razem ze statusami, uprawnieniami i polami formularza. Na co dzień wystarcza ruch krawędzią nagłówka: pracownik przyjęć poszerza kolumnę z numerem, a serwisant nazwę artykułu. To samo polecenie obsługuje listy reklamacji i kartoteki, bo obie korzystają z tej samej tabeli i z tych samych funkcji standardowych tabel.